ślady

Denkmal Beinerta

Ludzi pokroju Carla Beinerta dzisiaj już się nie spotyka. A jeśli są, to kojarzy się ich z "elitą", a "elita" kojarzy się źle. Beinerta w Jedlinie wspomina się zaś już tylko dobrze - jest nawet pomnik.
Sprawdzić tego nie sposób i uśmiecham się sam do siebie na śmiałą myśl o dającym łapówki aptekarzu-geologu, który chce przejąć dom zdrojowy i o tym jak układa się z lokalną władzą w temacie zaadaptowania lasu na park. Nie, o takich przypadkach kroniki milczą. Tu wszystko jest czyste niczym powietrze nad Górami Czarnymi. Doktor Carl pojawia się w Bad Charlottenbrunn; kupuje nieruchomość - jedną, drugą; odkrywa dwa źródła leczniczej wody; modernizuje, buduje i promuje swoją działalność i tym samym miasto. Efektem tych zabiegów jest ciągle rosnąca liczba kuracjuszy przybyłych do wód z całych Prus, a pewnie i z Europy.
W końcu, na wieczną chwałę i pamiątkę, mieszkańcy fundują Carlowi, górujący nad dachami, obelisk w podzięce za trud dokonań. I nic to, że w ich kuchennych kranach płynie już naturalnie gazowana mineralwasser.

Więcej o dr. Beinercie dowiemy się zadając pytanie dr. Google :-)

okolice 2

Dzisiejszy rower po okolicy i kilka pocztówek, jeszcze bardziej chaotycznych niż zwykle, bo goniła mnie jesienna burza.

cztery strony Wyspy

północ

południe

wschód

zachód

wielbłąd

Czy zawsze musi być o Wyspie ? Nie zawsze ! Dzisiaj wpis muzyczny.
Niedawno pisałem o kupowaniu płyt z półki na literę W. Wspomniałem o grupie Wishbone Ash i ich pierwszym albumie - nie był to, jak już wówczas napisałem, najlepszy debiut pierwszej połowy lat 70-tych. A co zatem zasługuje na laur pierwszeństwa ? Z pewnością pierwszy krążek zespołu Camel może pretendować na najwyższy stopień podium w dziedzinie "udany debiut".
A kto myśli inaczej ten trąba .. i już :)

okolice 1

Nie, nie zapomniałem o B[l]ogu.
W ostatnim czasie wydarzyło się kilka złych rzeczy, ale dla porządku były też i te dobre. Częściej jestem teraz w stolicy Wyspy i choć ciężko tu znaleźć równowagę udało mi się na chwilę wymknąć w okolicę. Ciągle na dwóch kółkach, tym razem o napędzie nożnym, zwiedziłem stare kąty pod miastem. Na dzisiejszych pocztówkach zaledwie mały fragment mojej prywatnej doliny pałaców. Wyspa podobnych miejsc oferuje znacznie, znacznie więcej i pod tym względem jest dość wyjątkowa w całym archipelagu.

BlogDay

Nie bardzo wiem w jakim celu został stworzony Dzień Blogerów, ale skoro już jest i to akurat dzisiaj, życzę
wszystkim prowadzącym blogi oraz ich czytelnikom - samych radości :))


gość z Wyspy

białe plamy

Nareszcie. Udało mi się znów rozejrzeć po okolicy. Czasami myślę, że nie ma już nieznanych mi miejsc. Mapa Wyspy zdaje się mówić: tu byłeś, tu byłeś, tu byłeś ... . Ale to nie jest prawda. Właściwie, to białe plamy ciągle rozlewają się na kartach mapy. Zawsze znajdzie się jakaś boczna ścieżka, kolejna osada czy inny szczyt, który okazał się do tej pory niezbadany :)
To wspaniałe uczucie - za każdym razem być gdzieś pierwszy raz w życiu, a najlepsze, że w tym celu nie muszę wyjeżdżać do Egiptu ani gapić się na kanał Discovery z satelity. Wszystko jest tuż pod nosem, wystarczy sięgnąć.

inna skala

wyspa na skale naszych marzeń
i myśli

mała wyspa wie
śni się jej wielkość
siostry zza oceanów
czasem żywi się jej mitem
wzdycha

retrospektywa z północnych stron

Trzy dni na północy Wyspy minus dojazdy, odjazdy, przyjazdy, to będzie właściwie jakieś półtora dnia. A i tak było warto wymknąć się poza, daleko poza stolicę i jej betonowe sufity z dala od bandyckich urzędników i braku biletów w kioskach.

Weekend w stolicy

jest przerażająco nudny. Miasto powinno wymierać na letnie upalne weekendy. Nie jest normalne aby przebywać tu, mając do dyspozycji jakiś wolny czas. Ledwo kilkadziesiąt kilometrów i już są góry, a na północ zbiorniki z wodą, to tam, dopiero, można poczuć własne istnienie, odnaleźć sens bycia tu i teraz.
Miasto wyjaławia, wysysa każdą idee. W zamian pakuje śmieci, jakieś trociny w głowe.

Gdzie nie spojrzę - sama mizeria. Przegrzane autobusy i ich zepsute kasowniki. Nużące mecze baseballowe. Kwiat młodzieży w samobójczych skokach z rowerem. Ambasadorzy Japonii parzą gorącą herbatę w gorącym Imparcie w gorące niedzielne popołudnie ... noszszszsz kurwa !
Przekupy ze Świebodzkiego pachną cebulą i tanimi papierosami.
Ach! Nawet poranna burza ... taaa; czcza gadanina. Wszystko w próżnię.

Lecz, już jutro - jutro północne rubieże wyspy. Mam nadzieję, że wynagrodzą mi ten wyczerpujący czas lipcowy w mieście.